இப்படியும் ஒரு தமிழினம் 2

முதல் முறை இந்தப் பதிவைப் பார்ப்பவர்கள் அப்படியே இதன் முதற் பாகத்தையும் இங்கே சென்று படித்து விடுங்கள்.

மலையகத் தமிழர்களுக்கு இலங்கையில் நீண்ட வரலாறு இல்லை என்று சொல்லியிருந்தேன். ம்ம் ஆமாம் 19 ம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில்தான் அவர்கள் இலங்கைக்கு கொண்டு வரப்பட்டார்கள். மன்னாரிலே இறங்கி அங்கிருந்து மலைநாடு நோக்கித் தமது நடைப்பயணத்தை ஆரம்பித்தவர்களில் பலர் தொற்று நோய்களுக்கும், காட்டு விலங்குகளுக்கும் பலியாக எஞ்சியோர் மலையகத்தை வந்தடைந்தனர். மாத்தளை,கண்டி,நுவர எளிய பகுதிகளில் உள்ள உயர்ந்த நிலங்களிலுள்ள அடர்ந்த காடுகளை தம் இரத்தம் சிந்திய விலைமதிப்பற்ற உழைப்பின் மூலம் இலங்கைக்கு பெரும் அந்நிய செலாவணியை இன்றும் ஈட்டித் தரும் பெருந்தோட்டங்களாக மாற்றிய பெருமை இவர்களையே சார்ந்தது.

உங்கள் வீட்டுக்கு வரும் ஒருவர் உங்கள் வீட்டின் முன்னேற்றத்திற்கு பாடுப்பட்டு உழைக்கிறார். அவரது தேவை இனி அத்தனை தூரம் அவசியமில்லை எனும் நிலை வரும் போது அவரை வீட்டை விட்டு விரட்டி விடுவீர்களா? அப்படித்தான் செய்தது அன்றைய இலங்கை அரசு. ஆம் பிரித்தானிய ஆட்சியில் இலங்கைப் பிரஜைகளாகவே கருதப்பட்ட இந்திய வம்சாவளியினருக்கு ஓட்டுரிமையும் இருந்தது. தேர்தல்களிலும் அவர்கள் இடதுசாரிகளையே ஆதரித்திருந்தனர். இதைக் கருத்திற்கொண்ட முதலாளித்துவ ஐக்கிய தேசியக் கட்சி சுதந்திரம் கிடைத்ததும் இலங்கை பிரஜாவுரிமை சட்டத்தைக் கொண்டு வந்தது.

சுதந்திர இலங்கையின் முதல் பிரதமர் டி.எஸ்.சேனநாயக்க

அதாவது இலங்கையில் பிறந்த ஒருவருடைய தகப்பன் இலங்கையில் பிறந்தவராக இருக்க வேண்டும் அல்லது அவருடைய தந்தை வழிப் பேரனும், தந்தை வழிப்பாட்டனும் இலங்கையிற் பிறந்தவர்களாக இருந்தால், அவர் இலங்கைப் பிரஜையாகவே கருதப்படுவர்.
அல்லது இலங்கைக்கு வெளியே பிறந்தவர் இலங்கைப் பிரஜையாக கருதப்பட அவருடைய தந்தையும், தந்தை வழிப் பேரனும் இலங்கையிற் பிறந்திருத்தல் வேண்டும், அல்லது, அவரின் தந்தை வழிப்பேரனும், பாட்டனும், இலங்கையில் பிறந்திருத்தல் வேண்டும்.
இந்த சட்டத்தினால் அன்று இலங்கையில் இருந்த ஏழரை லட்சம் இந்திய தமிழர்களும் நாடற்றவர்களானார்கள்.

ஜி.ஜி.பொன்னம்பலம்

அப்போதுதான் எதிர்பார்த்திராத இடத்திலுருந்து மலையகத் தமிழருக்கு எதிரான துரோகம் ஒன்று நடந்தேறியது. அக்காலத்தில் இலங்கை அரசியலில் மிகுந்த செல்வாக்கு பெற்றிருந்த தமிழ் கட்சி அகில இலங்கை தமிழ் காங்கிரஸ். அதன் தலைவர் அமரர் ஜி.ஜி . பொன்னம்பலம் அவர்கள் ஆவார். இச்சட்டமூலம் பாராளுமன்றில் சமர்ப்பிக்கப்பட்டப் போது ஒப்புக்கு அதை எதிர்த்தவர் பின் கதவு வழியாக ஐக்கிய தேசியக் கட்சியோடு செய்திருந்த ஒப்பந்தத்திற்கு அமைவாக சட்டமூலத்தை எதிர்த்தோ ஆதரித்தோ வாக்களிக்காது நடுநிலை வகித்தார். பின் அப்படியே அரசோடு இணைந்தவர் அங்கு அமைச்சுப் பதவியைப் பெற்று தனது பிரதேசத்தில் காங்கேசன்துறை சீமெந்துத் தொழிற்சாலை, வாழைச்சேனை காகிதத் தொழிற்சாலை, பரந்தன் இரசாயனத் தொழிற்சாலை என பல அபிவிருத்தி பணிகளை மேற்கொண்டார். இதனால் மனம் நொந்த அதே கட்சியை சேர்ந்த தமிழர்களால் இன்றளவும் தந்தை செல்வா என அழைக்கப்படும் எஸ்.ஜே.வி.செல்வநாயகம் உள்ளிட்ட சிலர் பிரிந்து சென்று தமிழரசு கட்சியை ஆரம்பித்தமையும் வரலாறு. இச்செயற்பாடானது மலையக மக்களுக்கு ஈழத் தமிழர் மீது நிரந்தரமாய் ஏற்பட இருந்த வெறுப்பைத் தனித்தது எனலாம்.

தந்தை செல்வா

ஜி.ஜி.பி எதிர்த்து வாக்களித்தாரென்றும், இல்லை அவர் ஆதரித்து அவரும் அவர் சார்ந்த கட்சியினரும் வாக்களிக்காது விலகி நின்றனர் எனவும் பல கருத்துக்கள் சொல்லப்படுகின்றனர். ஆக இங்கு நான் எழுதியிருப்பது பெரும்பான்மையானோரின் வாய் வழி கேட்டக் கருத்துக்களே. அகில இலங்கைத் தமிழ் காங்கிரசும் அப்பாத்துரை வினாயகமூர்த்தியும் இன்று வரையிலும் அவர் எதிர்த்து வாக்களித்தாரென்று அவரை ஞாயப்படுத்தும் செயற்பாடுகளில் ஈடுப்பட்டுள்ளனர். அண்மையில் ஒரு தொலைகாட்சி நிகழ்ச்சியில் இது தொடர்பில் அப்பாத்துரை வினாயகமூர்த்தி மலையகத்தைச் சேர்ந்த பிரதியமைச்சர் புத்திரசிகாமணியுடன் காரசாரமான விவாதங்களில் ஈடுப்பட்டார். எனினும் ஜி.ஜி.பி அரசுடன் சேர்ந்தமை அவர் தரப்பை சந்தேகத்துடனே பார்க்கச் செய்தது எனலாம்.

தொடரும்.......

இப்படியும் ஒரு தமிழினம் 1

தமிழனுக்கென்று ஒரு தேசம் இல்லையாயினும் இன்று உலகெங்கும் அவனில்லாத நாடே இல்லை எனுமளவுக்கு பரந்து வாழ்வது நம்மெல்லோருக்கும் தெரியும். தமிழகம் உலகத் தமிழரனைவரதும் தாயகம். பக்கத்திலேயே ஈழத்தில் தமிழர் நிலை எல்லோரும் அறிந்தது. ஆங்கிலேய ஆட்சியில் கரையோரங்களை அண்டி அமைந்த கிறிஸ்தவ மிஷனரிகளின் கல்விக்கூடங்களை சரியாகப் பயன்படுத்தி கல்வியின் மூலம் உயர்நிலைக்கு வந்து இலங்கையின் எல்லாப் பாகங்களிலும் உயர் நிலையில் இருந்தவர்கள் சுதந்திரத்தின் போது சரியாக தமக்குரியதைப் பெற்றுக் கொள்ளாமல் தவற விட்டு பின் பெரும்பான்மையினரின் சதி புரிந்து, விட்ட தவறை திருத்த முயன்றாலும் முடியாது, முதலில் அகிம்சை வழியிலும் பின் ஆயுதப் போராட்டம் மூலமாகவும் ஞாயமாய் தமக்குரிய அதிகாரத்தை பெற முயன்று, இயலாமல் இன்று நேர்ந்திருக்கும் அவலம் உங்களெல்லோருக்கும் தெரியும்.

ஆனால் அதிகாரத்திற்காய் போராடிய ஈழத் தமிழர் அல்லாது இதே இலங்கையில் வாழும் அதிகாரத்திற்காய் அல்லாது அன்றாடம் சோற்றுக்கே அல்லாடும் மலையகத் தமிழினம் பற்றி எந்தளவு அறிந்துள்ளீர்கள். 90 வீதத்திற்கும் மேல் எழுத்தறிவுள்ள தேசத்தில் தற்குறிகள் அதிகம் உள்ள பிரிவினர் என புள்ளி விபரங்கள் சொல்லும் பிரிவைச் சார்ந்த ஒருவன் என்ற முறையில் எங்களைப் பற்றியும் கொஞ்சம் சொல்லலாம் என விழைகிறேன்.

ஈழத் தமிழர் போல் எமக்கு இலங்கையில் நூறாண்டுகளாய் நீடித்த நெடிய வரலாறு இல்லை. ஒரு இருநூறு வருடங்களுக்கு முன்னர் ஆங்கிலேயரால் இங்கு கோப்பி,தேயிலை என்பன பயிரிடப்பட்ட போது கூலியாட்களாய் தமிழகத்தின் தென் பகுதியில் இருந்து கொண்டு வரப்பட்டவர்கள். இவர்களை இங்கு கொணர்ந்த விதம் பற்றி ஒரு கதை சொல்வர் தேயிலைத் தூரின் கீழே மாசியும் தேங்காயும் இருக்கின்றதெனக் கூறியே இவர்கள் இங்கே வரவழைக்கப் பட்டர்களாம். இதன் உண்மைத்தன்மை எப்படியானதாயிருந்தாலும் சற்று மிகைப்படுத்தியேனும் அவர்களது அப்பாவித் தனத்தையே இது சொல்கின்றது எனலாம்.

மலையகத்தவரின் வாழிடம் உங்களுக்கு ஆச்சரியமளிக்கலாம். வெள்ளைக்கார துரைமார் குதிரைகளைக் கட்டப் பயன்படுத்திய குதிரை லாயத்தில் நம் மக்கள் ஒடுங்கிப் படுப்பதைக் கண்டு இதையே அவர்களின் குடியிருப்பாக்கி விட்டனர் என்றும் ஒரு கதையுண்டு. இந்த லயன் காம்பராக்கள் என்று அழைக்கப் படும் இக்குடியிருப்புகள் ஏதோ சில தசாப்தங்களுக்கு முந்தியதல்ல. பெரும்பான்மையானோரின் வாழ்க்கை இன்னும் இந்த லயன்களில்தான்.

இந்த ஹைக்கூவை வாசித்துப் பாருங்கள் மலையகத்தின் பிரபல கவிஞர்களில் ஒருவரான சு.முரளிதரன் எழுதியது நான் ஆசிரியப் பயிற்சி பெற்றக் கல்லூரியின் முன்னாள் பீடாதிபதி. சுஜாதா கூட கற்றதும் பெற்றதுமில் இவரது கவிதையொன்றை குறிப்பிட்டிருப்பார்.
இதுதான் லயன்களில் நம்மக்களின் வாழ்க்கை

போதுமான ஆட்களேறியும்
புறப்படவில்லையே புகையிரதம்!
லயன்கள்.

நேற்றைய என் பதிவுக்கு அனானியாக வந்து பின்னூட்டமிட்டவருக்கே நன்றி சொல்ல வேண்டும். நீங்கள் ஏன் உங்கள் மக்களின் அரசியல் அபிலாஷைகள்,வாழ்க்கை முறை, பழக்க வழக்கங்கள், கல்வி போன்றவை பற்றி பதிவிடக் கூடாது என ஞாயமாக கேட்டிருந்தார். அதைப் படித்தப் பின் சொரணை வந்து அவசரமாய் டைப்பியது. ஆக இந்த வாரம் மட்டுமில்லாமல் தொடர்ந்தும் நம் மக்களின் வாழ்வாதரப் பிரச்சினைகளை பதிவுகள் வாயிலாக வெளிக்கொணர எண்ணியுள்ளேன். வந்துப் பார்ப்பதோடு நில்லாமல் மலையகத் தமிழர் பற்றி அறிந்திராத உங்கள் நண்பர்களுக்கும் அறியத் தந்தால் மகிழ்வேன்.

தமிழகச் சொந்தங்களுக்கு மலையகத்திலிருந்து ஓர் விண்ணப்பம்

பெருமையாக இருக்கிறது
நாங்கள் செய்ய வேண்டியதை எங்களால் செய்ய முடியாததை நீங்கள் செய்யும் போது
வெட்கத்தோடு ஒத்துக் கொள்கிறோம் நாங்கள் கோழைகள்

நமக்கு நாமே வைத்துக் கொள்ளும் ஆப்பு என்று சர்வ நிச்சயமாய் தெரிந்தும் அவசரக் காலச் சட்டத்துக்கு ஆதரவாய் கையுயர்த்தியவர்களை தலைவர்களை கொண்டவர்களில் நானும் ஒருவன்.

95 சதவீதம் எழுத்தறிவுள்ள தேசத்தில் தற்குறிகள் அதிகம் எனக் கூறப்படும் பிரிவினரில் நானும் ஒருவன்.

எமக்கான உரிமைகள் என்னவென்றே அறியாமல் அற்ப சலுகைகளில் திருப்தியுறும் கையாலகாதவர்களில் நானும் ஒருவன்.

ஏதோ இப்போதுதான் எம்மை இத்தனைக் காலமாய் ஏய்த்த தலைமைகளை நிராகரிக்கும் துணிவே தட்டு தடுமாறி எட்டிப் பார்த்திருக்கிறது

தமிழகத்தில் இது தேர்தல் காலம் கூட்டணி அமைக்கும் முயற்சியில் கட்சிகள் மும்முரமாய் உள்ளன. கூட்டணிகள் அமைந்த பின் வாக்குறுதிகளும் இலவசங்களும் அள்ளி வீசப்படலாம்.

ஒன்று செய்வீர்களா
வெளியில் மட்டும் தீரமாய் திராவிடம் பேசி தமிழன் கொல்லப்படும் போது மௌனமாவோரையும் அவரோடு கூட்டுச் சேரும் மதச் சார்பின்மையும் தேசியமும் பேசும் பார்ப்பனிய கட்சிகளையும் நிராகரித்து தேசம் மாறினாலும் தமிழுணர்வால் நாம் ஒன்றுப் பட்டவர்கள் என்பதை உலகுக்கு காட்டுவீர்களா?


என்ன செய்வது வலிமை குறைந்த சின்னத் தம்பிகள் மூத்த சகோதரனிடம்தானே உதவிக்கு இறைஞ்ச முடியும்.

ரஜினி

ரஜினி
என்னதான் பதிவர்கள் வருத்தெடுத்தாலும் தமிழ் சினிமாவின் தலையாய நடிகர் இவர்தான் என்பதில் எள்ளளவும் சந்தேகம் தேவையில்லை. சினிமா பற்றிய தீவிரமான பிரக்ஞை இல்லாத காலத்தில் திரைப்படங்கள் எனக்கு அறிமுகமான ஆரம்ப கால கட்டத்தில் அப்பாவின் மடியிலமர்ந்து நான் திரைக்கூடங்களில் பார்த்த பல படங்களில் இன்னமும் எனக்கு ஞாபகம் இருக்கும் பல படங்கள் இவர் நடித்தது. என் தந்தை காலமான பின் தியேட்டர் சென்று படம் பார்க்கும் வழக்கம் குறைந்து போனாலும் நான் வளர்ந்து நண்பர்களோடு மீண்டும் திரையரங்குகளுக்கு செல்லும் காலம் வந்த போது(கிட்ட தட்ட பத்து வருடங்களுக்கு பின்) பலரின் ஏகோபித்த தெரிவாக அதே பொலிவோடு அவரே திரையை நிறைத்திருந்தார்.

எல்லோரையும் போல ஆரம்ப கலக் கட்டங்களில் அவரது ஸ்டைல் நடிப்புக்கும் சண்டை காட்சிகளுக்கும் மட்டுமே நானும் ரசிகனாயிருந்தேன். இவரது படம் பார்த்து நண்பர்களுக்கு கதை சொல்வது அலாதியான சந்தோஷத்தை தருவதாக இருந்தது. சற்றே வளர்ந்து நடிகர்களின் உடல் மொழியையும் வசன வெளிப்படுத்துகையையும் ஊன்றி கவனிக்க தொடங்கிய காலத்திலும் ரஜினி எனக்கு ஒரு நல்ல நடிகராகவே காட்சி தந்தார்.

முக்கியமாக முள்ளும் மலரும் படத்தின் உச்சக் காட்சியில் அனைவரும் இவரை நிராகரித்து அவரது தங்கையின் திருமணத்தை நடத்த முயலும் போது தனித்து ஒதுங்கியிருப்பதும் தங்கையோ அனைவரையும் புறந்த்தள்ளி விட்டு இவரை நாடி வரும் போது கம்பீரமாக தங்கையை இவரே அவளது காதலனோடு சேர்த்து வைக்கும் காட்சியில் இவரது நடிப்பு

தில்லு முல்லு திரைப்படத்தின் அய்யம்பேட்டை அறிவுடைநம்பி கலியபெருமாள் சந்திரனை அத்தனை எளிதாய் மறக்க முடியுமா? ஒரு காட்சியில் தன் தங்கையிடம் சொல்வார் " அம்மா இனிமே நா காதலிக்கவே மாட்டேம்மா அப்படியே காதலித்தாலும் கல்யாணமாகாத பொண்ணை காதலிக்கவே மாடேம்மா" என்பார். படத்தில் இவ்வசனம் வரும் கட்டத்தில் அவர் இதை கூறும் விதம் எளிதில் சிரிப்பை ஏற்படுத்துவதாக அமையும்.


நம்பியார், P.S. வீரப்பா என் ரசிகர்கள் வில்லனைக் கண்டு பயந்திருந்த சந்தர்ப்பத்தில் மிக ஸ்டைலிஷாக அவர்கள் திரைப்படத்தில் குத்தல் பேச்சுக்களால் சுஜாதாவையும் மூன்று முடிச்சில் ஸ்ரீதேவியையும் மிரட்டி ரசிகர் மனங்களை கொள்ளைக் கொண்ட முதல் வில்லன் இவராய்தானிருக்கும்.

suppose கமலும் இவரும் எழுபதுகளின் இறுதியில் தமிழ் திரையுலகம் வராதிருந்தால் அப்படியே சிவாஜியை அடியொட்டி நடித்த தமிழ் நடிகர்கள் சினிமாவை எங்கு கொண்டு சென்றிருப்பர். நினைக்கவே பயமாயில்லை. அது காலத்தின் தேவை என்பவர்கள் அதே காலக் கட்டத்தில் வந்த சிங்களப் படங்களையோ திலிப் குமாரின் ஹிந்திப் படங்களையோ பாருங்கள் இப்படியெல்லாம் உதடு துடிக்க பாடல்களுக்கு வாயசைத்து, வாய் பொத்தி ஆச்சர்யப்பட்டு, தூண்களில் சாய்ந்து கதறி, கன்னச் சதைகளைஎல்லாம் ஆட்டி இப்படி தம்மையும் நம்மையும் ஒரு சேர வருத்தியிருக்க மாட்டார்கள். எனக்கு தெரிந்து ரஜினி படையப்பாவில் இப்படி நடித்து பார்த்திருக்கிறேன். நடிப்புலக மேதையை மிஞ்சும் ஆவேசம் போலும்.
சிவகுமார் கூட ரஜினி,கமலின் வருகையின் பின்தான் அக்னி சாட்சி, சிந்து பைரவி போன்ற படங்களில் நடித்தார். மற்றவர்களைப் பற்றி சொல்லத் தேவையில்லை.

ரஜினியைப் பற்றிய பிரதான குற்றச்சாட்டு மசாலாப் படங்களில் மட்டும் நடிப்பது. அவரது படங்கள் யதார்த்த பூர்வமற்றவையாக இருப்பினும் அவரது நடிப்பு அதில் சோடை போனதில்லை என்பது என் அபிப்பிராயம்

நடிகர் என்பது தவிர்ந்து அவரது ஏனைய முகங்களும் ரசனைக்குரியவை. அவரது ஆன்மீகத் தேடல் பலரின் கேலிக்கு உள்ளானாலும் பாபா படத்தின் படு மசாலாவான அந்த அரசியல் காட்சிகள் தவிர்ந்து ஏனைய காட்சிகளும் திரைக்கதையோட்டமும் ராமநாராயணன் வகையறாக்களின் போலல்லாது ஒரு தத்துவ விசாரணம் போல் அமைந்திருந்தமை அவரது ஆன்மீக அறிவை பறை சாற்றுகிறது எனலாம். என் கணிப்பு சரியாயிருந்தால் படத்தையும் magical realism என்ற வகைக்குள் உள்ளடக்கலாம் என நினைக்கிறேன்.



சரி இதுவெல்லாம் நான் சொல்ல வந்த விஷயத்துக்கான முன்னோட்டம் மட்டுமே

விஷயம் என்னவென்றால் இத்தனை தூரம் ரஜினி ரசிகரை இருந்தாலும் அவர் அரசியலுக்கு வருவதை மட்டும் மனம் ஒப்புக் கொள்ளாமல் இருந்தது. இதற்கு பிரதான காரணம் தமிழின எதிர்ப்பாளரான சோ அவரோடு ஒட்டியிருந்ததுதான். எங்கே அவர் அரசியலுக்கு வந்தால் ஈழத் தமிழர் பிரச்சினையில் தமிழ் தேசியத்திற்கு எதிராய் குரல் எழுப்புவாரோ என்ற பயம் இருந்தது.
ஆனால் நடிகர்கள் உண்ணாவிரதம் இருந்த போது ஆவேசமாய் மஹிந்தவை நோக்கி குரல் எழுப்பியவர் பின்பு தன் பிறந்த நாள் கொண்டாட்டங்களையும் நிறுத்த சொல்லி இலங்கை தமிழர் மத்தியில் தமக்கிருக்கும் இடத்தை மேலும் வலுவாக்கிக் கொண்டார். இத்தனையும் போதாதென்று நேற்று வீரகேசரியின் இணையத்தளத்தில் பார்த்த செய்தி ஒன்று மனதை பேருவகைக் கொள்ள செய்தது.

அச் செய்தி

தமிழர்களுக்கு ஆதரவாக கர்நாடக ரஜினி ரசிகர்கள் அமைதிப் போராட்டம் நடத்தினர். இலங்கைப் பிரச்சினை முன்னெப்போதும் இல்லாத உச்ச கட்டத்தை அடைந்துள்ள நிலையில் தங்களையும் அதில் ஈடுபடுத்திக் கொண்டு வருகின்றனர் ரஜினி ரசிகர்கள். கர்நாடக மாநில ரஜினி சேவா சங்கத்தின் சார்பில் ஞாயிற்றுக்கிழமை பெங்களூரில் மகாத்மா காந்தி சாலையில் உள்ள காந்தி சிலை அருகே ஈழத் தமிழர்களுக்கு ஆதரவு தெரிவித்து அமைதிப் போராட்டம் நடத்தினர். இந்த போராட்டத்தில் ரஜினி ரசிகர்களுடன் விடுதலைச் சிறுத்தைகள் கட்சி(அட !!!!) உலகத் தமிழ் கழகம், அகில இந்திய மனித உரிமைக் கழகம், திராவிடர் கழகம், கர்நாடக தமிழ் மக்கள் இயக்கம் உள்ளிட்ட பல்வேறு அமைப்பைச் சேர்ந்தவர்கள் பங்கேற்றவர்கள்.

தலைவர் படத்தை பார்ப்பது போல விசிலடித்துக் கொண்டேதான் செய்தியை ரசித்தேன்.
கலக்குங்க தலைவா